|
Perşembe, 03 Mayıs 2007 |
|

Kimi zaman kurduğunuz cümleler anlamını yitirip sadece kelime yığını halini alırya işte bizde şuan bu durumdayız.Arkadaşımızı kaybetmenin verdiği üzüntüyle ne diyeceğimizi bilemiyoruz.. Korkularla dolu bir ömür yaşamak En değer verdiğin anlarda dahi korkmak Güven hissini tadarak huzur bulmak Yaşam savaşında mecburen gözünü kapamak En güvendiğinden şüphe duymak Nasıl bir dünya ki en yakınınca İhanete uğramak .....
Ve bu hayatta kalabilmek için savaşmak İşte insanoğlu işte üstün yaratık Ölüm korkusu değil belki yaşananlar Var olan değerlerin yara alması İnsanı insan eden değerlerin Bir bir çiğnenip yok olması Ruhunda yaşattığın asaletin İnsanlığının kayboluşu Korku dolu bir dünya Ve çok sevdiğimiz hayatımız Değer verdiğimiz insanlar Eşyalarımız Bizi biz eden aşklarımız Yaşamımız Çaresiz kaldığımızda dahi Sığınacağımız limanı olan Ummadığımız bir anda yıkılabilen Bir anda da sevinç deryasına düşen Yaşamımız Ömrümüz Acı ve tatlı anılarla HAYAT HER ŞEYE RAĞMEN YAŞAMAYA DEĞER...... Bu yazıyı web sayfanızda alıntılayın | Görüntüleme sayısı: 709
Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilir. Lütfen sisteme giriş yapın veya kayıt olun. Powered by tsira Special Edition v.1.4.6 Uludağ Üniversitesi Öğrenci İnisiyatifi © Copyright 2006-07 by tsira - www.uludaguni.com All right reserved |