Bir gün gelip sen de, göçüp gideceksin
O zaman tatlı canını ne diye üzersin
Anne baba, abi abla, bacı kardeş
Dayı, hala, teyze amca, nine dede
Öğretmen, müdür, milletvekili, doktor
Mühendis, avukat, belediye başkanı
Başbakan veya cumhurbaşkanı
Bir de tutturmaz mıyız Şeyhim, Kralım
Padişahım… Sen çok yaşa…
Sanır mısın ki bunlarla dünyan bahtiyar
Geç bunları!…
Bunlar sadece basit bir avatar
Kurulmaz bunlarla bir silahtar
Üstünlük kurmaksa marifet
Dön de bir SEVGİNİN gücüne bak
Bunların hepsi bir martaval
Bu dünyadadır öter borusu
Yok ki bunun bir tortusu
Bunlarla bir gönül kurulmaz
Böyle kurulan bir gönül üstünlük taslar
Üstünlükte de bir egemenlik bir hakimiyet arar
Başı sıkıştıkça çare arar bir ordu kurar
Bu sefer ordusuna bir general arar
Bu sefer de generalinden korkar
Başına şimşik tarak nerde bizim oturak
Her türlü haltı yapacak, sonra da dönüp
Buna bir kılıf arayacak
Adını milliyetci, dinci, devrimci, halkcı
Sonra da dönüp soracak…
Nerede bu balıkçı!
Kim yer! Kim tutar! Kim söyler!
İşte bunu umursamaz
Sonra da omuzlarda yollanır
Bir daha da hatırlanmaz.
Geçer BOR’un Pazarı
Niğde de bulamaz, sürer eşeği…
Bir aşağı  bir yukarı
Bir o yana gider bir bu yana
Kimdir??? Bunu salıncakta iter?
Salınıp salınıp durursun
Gün gelir boşa avunursun
Sonra da paralanıp amuda durursun
“Olmaya devlet cihanda
Bir nefes sıhhat gibi…” demiş
Sanki bu sözü söyleyen…
Boşuna söylemiş.
Sözü tutup bırakırsan havada
Sen de bulursun kendini tavada
Kavrulursun bir kebap ciğer misali
Sırra kıdem gelir! Hesap! Öteki tarafta
Arar durursun musalla taşında
Bir ömür böyle geçti… Görmedin
Şimdi vakit geldi, aklın başına geldi
Sevgiyi örseledin, biçeledin, gizledin
Sevginin gücünü görünce tütsülendin
Sevsinler…
Sevgi gönüllere parayla pulla
Kurulmaz
Sevgi gönüllere…
Sabırla, İnançla, hoşlukla, güzellikle
Ve samimiyetle kurulur
Kurulan dostluksa sonsuz olur
Daim olur.
Beden ölse de…
Bilir ki bu dostluk
Yürekte her zaman dimdik durur
Gerisi ise buna bir hikaye uydurur
Sen sağ ben selamet
Sen de hakkını helal et
Biliyorsun…
Kalmadı kasapta et
Koyun girdi mezbahada
Yarın gelecektir öteki baharda.
Kurulması gereken şey! hoşluktur
Gerisi boşluktur
Bilmezsen bunu eğer
İçine düştüğün şey…
Senin kurduğun…
İşte bu boşluktur.
Gökte durur yıldızlar, dünya ve ay
Gezegenler olur güneşe hep bir tay
Döner durur durmaksızın
Boşluk olur karanlık, olur yokluk
İstersen olasın…
Bir varlık
Hoşluk olmalıdır!
Her zaman yaptıkların
Her AN’da, her ZAMANDA
Ki çıkasın…
Karanlık kuyundan
Göresin Aydınlığı…
Girdiğin derin uykundan.
Kimse kimseden üstün değildir
Üstün zannetiğin şey/ler görevindir
Akıllı, deli, işci işveren, hırsız polis
Asker düşman hepsi de senin eserindir
Bu eser senin bereketindir.Kısmetindir.
Çıkar üzerine kurduğun bu dünya
Ayni zamanda senin muhalefetindir.
İşte budur seni hasta eden, deli eden
Bilmezsen bunu bir boşlukta sürüp giden
Ne ektiğini biçen ne de mürüvetini gören
İstersen bu dünyada olasın hep bir gülen
Sevginin yolunda gidecen.

Kubilay Öğütveren