SAYGI

Yaşamın anlamını bilmekle başlar. Varlığımızın önemi, varlıkların önemi ve aralarındaki bağın veya ilişkinin düzenini anlamaktır. İnsanın amacı mutlu olmasıdır. Mutluluğu bulmasıdır. Gerçek mutluluğu. Bunu bulamadığı zaman Acı ve Korku ile dolacaktır. Yaşadığı sürece ( bedensel) bunu ve nedenlerini arayacaktır. Bu her varlık için geçerlidir.
Uzun ince bir yoldayız. ( Aşık Veysel )
*Gerçek mutluluğa giden yol ayni zamanda Tanrıya giden yoldur.
Günümüzde, yaşanılan dünyamızda, birçok dinler bulunmakta ve bilim de bir çok olayı açıklamaya çalışmaktadır. Her ne kadar günümüzde ikisi de çatışır vaziyette görünse de özünde ikisi de ayni hedefe gitmektedir.

HEDEF:  Varılmak istenen nokta.

YOL: Başlangıç noktasından hedefe gidene kadar uzandığımız çizgidir.
1-   Dinler bunu söylemektedir. Tabu değillerdir. Önemli olan dinde söyleneni bilme, anlama ve yerine getirmedir.( Sözlerin derin anlamını anlamaktır. Örneğin görmek. Bazı kimseler ormana bakarken yalnız ağacı görürler. Önemli olan bakarken ormanı görmektir.Veya bir ağaca bakarken o ağacın hangi şartlarda ve nasıl yetiştiğini görmesi ve bilmesidir.Veya OKU..                                                                                         Neyin okunması gerek. Kendi yaşamında sana gerekli olan ve seni esenliğe çıkartacak olan bilgiyi. Gerekirse onu ÇİN’ de ara. (Hz. Muhammet.) Bu şekilde yaşama şeklinin veya düzeninin kişide, toplumda ve çevrede doğru olarak işlemesini gerçekleştirecektir.  Düzenin işlemesi, sistemi doğru olarak çalıştırır ve yürütür.
2-   Bilim düzenin işleyişini öğrenmek istemekte ve araştırmaktadır. Görevi de budur.

İnsan bir sistemdir. Kurulmuş bir sistem. Doğru çalışırsa sağlıklı bir yaşam sürer. Bu sistemin çalışması bireyin kendisine kalmıştır. Bilmeli, anlamalı ve gerekeni yerine getirmelidir.
Yeni doğan bir bebek bunu bilmez. Anlayamaz ve yerine getiremez. Bu bilgiyi çevresinden almaktadır.. Ona ( bebeğe ) ayakları üzerine duruncaya kadar öğretmek gerekir. Yardımcı olmak gerekir. ( tabii bunun için de önce bizim anlamamız ve bilmemiz gerekmektedir )

** Ayakları üzerinde durmak; kendi yaşamını kendisi sürdürebilecek kadar bir noktaya gelmiş olmasıdır. ( Yetişkin olması)

Eğer insan sistemi doğru olarak çalışmaz ise insan ruh ve bedenen rahatsız ve hasta olacaktır. Ve bu da kendisini öldürecektir. ( Bedenen )
Bu bir insan için olduğu kadar aile, , toplumun kendisi ve tüm dünya için geçerli bir olgudur. DÜZEN’in ÇALIŞMA’sı!
Peki… Bu düzen nasıl kurulmalıdır?
Çift şeritli bir trafik yolunda olduğumuzu varsayalım. Bu yolda trafik akışı vasıtalarla yapılmaktadır. Çeşitli renkte, büyüklükte, yapı ve güçte v.s. ( Taksi, otobüs, kamyon, at arabası v.s.)
Bulunduğumuz yeri A noktası olarak ele alalım  varış noktamızı ise  B noktası. Burada dikkat edilmesi gereken husus bu yolun çift şeritli olduğudur. Gidenler için sağ şerit ( T.C. ve benzeri istikameti kullanan ülkeler için)(İngiltere ve sömürgeleri için bu terstir). Gelenler içinse sağ şerit olurken  gidene göre bu sol şerit olacaktır.
Siz sağ şeritten ve A noktasından taksi ile yola çıktınız., B noktasına doğru ilerliyorsunuz. Ayni şekilde başkaları da. Karşı istikamettende ( size göre sol şeritten) B noktasından A noktasına vasıtalar gelmektedir. Siz kendi şeridinizde hızınızı bazen artırarak bazen de yavaşlatarak doğru bir şekilde giderseniz ,  siz de karşınızdakiler de kendi hedeflerine doğru bir şekilde varacaklar, trafik akışında ise herhangi bir problem olmayacaktır. Bazen de diğer yönden herhangi bir vasıta gelmez ise bir an için diğer şeride geçip önünüzdeki aracı geçip tekrar kendi şeridinize girebilirsiniz. Ve bu şekildeki bir gidiş sizi bulunduğunuz yerden kendi hedefinize götürebilecektir. Kazasız belasız. Başka yollara da bu vasıtalar sapabileceklerdir. Kendi yollarına ve hedeflerine ulaşabilmek için.
Aksi bir davranış şekli kazaya sebebiyet verecektir. Bu hem sizin hem önünüzdeki veya gerideki, hemde karşıdan gelenin zarar ziyana uğramasına neden olacaktır. Maddi ve manevi.
Doğru hareket düzeni sağlayacak, yanlış hareketse düzensizliği.

İşte yaşamda,bu trafik akışı gibidir. Varlıklar, kendi yaşamından, diğer varlıkların yaşamından ve çevresinden sorumlu olarak yaşam akışının düzgün ve düzenli olarak akabilmesi için gösterdiği uyuma ve uygun şekilde hareket etmesi SAYGIYI ortaya çıkarır. Kısaca SAYGI;Yaşamın amacına uygun davranış şekillerinin gösterilmesidir.
İnsanların kendi isteklerine göre koydukları yasa ve düzenlerle değil.

Denizde derinlere dalmak isterseniz belli bir derinliğe geldiğinizde durup birkaç dakika beklemeniz gerekmektedir. Bu bekleyiş kan dolaşımınızı duruma uygun hale getirmektedir. Farklı davranmaya kalkarsanız vurgun yersiniz. Bunu derin denize dalmak isteyenler bilirler. Bu yaşamın kuralıdır. Ben dalarım, yaparım diyemezsiniz. Denizin düzeni sizin keyfinize göre değildir. Bir noktada ona uymak zorundasınız. Dalarsanız sonuca katlanırsınız.

Her varlığın kendisine, çevresine gösterdiği bu saygı, düzeni, aksi hareketlerse düzensizliği ortaya çıkarır.

Yaratılış amacına uygun olarak ortaya çıkan, yer, durum, şekil, coğrafya, din, dil, ırk v.s. ile çatışmak, her ne sebeble olursa olsun yaşamın amacına terstir ve yaşamın amacına SAYGISIZLIKTIR.
Bu durumdaki kişi önce kendisini, bulunduğu çevreyi ve hatta tüm kesimleri rahatsız edecektir ki, bu tüm kişileri ve tüm toplumları çatışmaya sürükleyecek ve kazaya sebebiyet vermesine neden olacaktır. Bu kaza bazen ucuz bazen de çok pahalıya patlayabilir. Bazen de yok olmaya götürebilir. Hem kişileri hemde toplumları.
İşte bu durum istenilen hedefe gidilmesine engel olacaktır( Mutluluğa ).
Tanrı yolunda, uygarlık yolunda, medeniyet yolunda, insanlık yolunda, demokrasi ve barış yolunda v.s. , hangi yolu takip ederseniz ediniz bir kazaya sebebiyet vermemelisiniz. Kazaya neden olmak önce sizi kendi yolunuza gitmekten, sonra da kazaya sebebiyet verdiğiniz kişinin hedefine ulaşmasını engelleyecektir. Toplumlar arası durumlarda da bu böyledir. Her bir bireyin kendi yaşamına, toplumsal yaşamına, oluşturduğu düzene( kendi seçimi ile, hiçbir bireysel veya toplumsal din, dil, ırk, cinsiyet baskısı olmaksızın) saygı duyulmalıdır.
Yaşama ve öğrenme hakkına…

Sürekli kişisel ve toplumsal kavgalarla dolu bir dünyada yaşamaktayız. Sebebi  ise tekdir. SAYGISIZLIK. YAŞAMA KARŞI. Her türlü çıkar üzerine kurulması nedeni ile.

SONUÇ: MUTSUZLUK, HAYAL KIRIKLIĞI, ACI, ELEM VE KEDER, YANLIZLIK, ÜZÜNTÜ, PİŞMANLIK, ÖFKE, ENDİŞE, SAVAŞ, KORKU VE ÖLÜMDÜR.
*** Gerçekte yaşar gibi gözüken varlıklar yaşamlarında ölüm ve cehennemi yaşamaktadırlar. Yaşamın kendisini değil.
Bedenin ölümü dediğimiz olay ise bir değişimdir. Bir gömlek veya elbiseyi değişir gibi…

İşte dinlerin bize söylediği, bilimin aradığı yol da bu yoldur. Doğru yol da kişilerin, toplumların kendi arzuladığı, kendi istediği yoldur. Buna her ne sebeb ile karışmak saygısızlığa yol açacaktır.
Öğrenmemiz gereken TEK ŞEY;
KİŞİ VE TOPLUMSAL OLARAK;

SAYGI.
Kendimize, çevremize ve tüm dünyaya…
Saygı ile gidilen yol hepimizi TANRIYA, MUTLULUĞA, BARIŞA ,  HUZURA VE ESENLİĞE çıkaracaktır.
SEVEREK..
HERŞEYİ… HERKESİ…
YARADANDAN ÖTÜRÜ…
SEVGİYE İNANARAK…
SEVGİYE SAYGI İLE…
KİM OLURSAK OLALIM.
HANGİ DİN, HANGİ DİL, HANGİ IRK FARKETMEZ.
BİR OLALIM.
Erenler’in de ( Mevlana, Aşık Veysel, Yunus v.s. gibi diğerleri ) aslında söyledikleri bu değil mi?
GELİN BİR OLALIM…
HEPİMİZ KARDEŞİZ…
HOŞGÖRÜ VE SEVECENLİKLE…
Tüm güzellikler ve her şey sizin içindir. İnsan için. İnsanlar için…
Tercih ( seçim ) sizin…
Saygılarımla…

Kubilay Öğütveren