Uludağ Üniversitesi Öğrenci İnisiyatifi Forumları > Kültürel kategori > Kültür-Sanat,Edebiyat (Moderatörler: tursil, unforgiven_67, karpow) > İşte ''O'' an Arşivim...

Reklamlar
Sayfa: 1 [2]   Aşağı git
  Yazdır  
Gönderen Konu: İşte ''O'' an Arşivim...  (Okunma Sayısı 4064 defa)
16 Nisan 2007 13:49:12
melek59
U.Ü. üye
*
Offline Offline

Cinsiyet: Bay
Mesaj Sayısı: 109



« Yanıtla #15 : 16 Nisan 2007 13:49:12 »

tsira emegine saglik devamini bekliyoruz
Logged

YA SEVERİM SONUNA KADAR,YADA TANIMAM ÖLENE KADAR
22 Nisan 2007 17:08:19
delpiero
U.Ü. üye
*
Offline Offline

Cinsiyet: Bay
Mesaj Sayısı: 72


live together die alone


« Yanıtla #16 : 22 Nisan 2007 17:08:19 »

paylasim icin tesekurler tsira ne zaman ntv baslasa herseyi bırakıp izlemeye giderdim.. bunları bana yollaybilirmisin rica ediyorum ..
Logged

Commandante CHE guevara
21 Temmuz 2007 16:39:38
dustyRoads
U.Ü. üye
*
Offline Offline

Cinsiyet: Bay
Mesaj Sayısı: 84



WWW
« Yanıtla #17 : 21 Temmuz 2007 16:39:38 »

tsira güzel bir paylaşım olmuş gerçekten emeğine sağlık..
Logged

L'amore é tenuta dalla mia mano..
14 Eylül 2007 18:04:12
tsira
Administrator
Deneyimli Üye
*****
Offline Offline

Cinsiyet: Bay
Mesaj Sayısı: 607


kadrolu öğrenci


WWW
« Yanıtla #18 : 14 Eylül 2007 18:04:12 »



Irak'ta Amerikan Birlikleri, Suriye karayolu üzerindeki bir köyde silah ya da mühimmat arama operasyonu yapıyor. Annesi sorgulanan çocuk, Irak olayıyla ilgili bütün “neden” sorularını üstüne almış, bakışlarıyla bunları Amerikalı askere yönlendiriyor. Küçücük bedenin masum duruşundan öyle bir güçlü çıkıyor ki bu “neden?” demeti, 'o' an, çocuğun bakışları yüzünden bütün zerreleriyle askere doğru kayıyor. (AP/Jacob Silberberg)



Savaştan, veba salgınından yada açlıktan ayaklarını kaybetmiş insanların yinede hayat devam ediyor deyip bir umutla hayata sarılışı bu kare..!

Umudu yitirmeden sabırla beklenen güzel günleri anlatıyor sanki..

Hayata sarılmak nedir anlatan işte o an..!



Afrika'da Malavi'de bir çocuk. Bitmek üzere olan bir vücudun üzerine hastalıklar çullanmış. Hem zatürre hem de verem. Çünkü açlıktan vücudu zayıf düşmüş. Yan gözle objektife değil de bizce uygar dünyaya bakıyor. Kalan son takatini sanki bakmak için kullanıyor. Fotoğrafçı Obed Zilwa sanki bakışların en güçlü olduğu anı yakalıyor. ‘O’ anda öylesine güçlü ki çocuğun bakışları, kendisinin mi yoksa berideki dünyanın mı güçsüz olduğu sorgulanır hale geliyor. (Associated Press / Obed Zilwa)



yorumsuz...



Associated Press Ajansı bu fotoğrafı 22 Kasım günü Birleşmiş Milletler tarafından yayımlanan bir rapor nedeniyle arşivinden çıkararak servise koydu. O gün, 11 Haziran 2002 günü, açlık sorunuyla karşı karşıya bulunan Angola’da Farinha adlı 2 yaşındaki çocuk yemek dağıtımını beklemekteydi. ‘O’ anda gözlerinde yaşından beklenmeyecek bir olgunluk vardı. Küskün müydü? Umutlu muydu? Çeşitli yorumlar yapmak mümkündü. Belki de yaşadığı dünyaya acımaktaydı. Sözünü ettiğimiz Birleşmiş Milletler Raporu’na göre, o günden bugüne 3 yılda 18 milyondan fazla çocuk açlıktan öldü. Yani bugün hayatta olup olmadığını bilmediğimiz o Angolalı 2 yaşındaki çocuk, ‘o’ anda dünyanın haline acıyorduysa eğer haklı çıkıyordu. (Associated Press / Marcelo Hernandez)



O an arşivlerinin değişilmez malzemesi işgalci askeri ve özgürlüğü alınan geleceği yokedilen çocuklar...
Ne zaman ki işgalci imparatorluğun özgürlük getirme sevdası biter işte o zaman çocuklarla silahlar aynı karede buluşmaz...



Adamın bakışlarına dikkat edin...Artık onun için hiç bir şeyin anlamı yok...Öylesine bir bakış yüreklere işleyen derecede...Öylesine...



Devamı gelecektir....


dostlukla....
Logged

Dün gece ansızın kapı çalındı. 'Kim bu münasebetsiz acaba?' dedim kendi kendime. Gittim açtım, gelen
bendim. Evet bendim. 'Vaay' dedim, 'Arkadaş bir insan
bu kadar mı kimsesiz olur, bu kadar mı yalnız olur!?'
14 Eylül 2007 18:09:01
Thedarkdream
U.Ü. üye
*
Offline Offline

Cinsiyet: Bay
Mesaj Sayısı: 41



« Yanıtla #19 : 14 Eylül 2007 18:09:01 »

İnsanlık için çok acı ve üzücü fotoğraflar,keşke yapabileceğimiz birşeyler olsa Üzgün..Teşekkürler tsira..
Logged
06 Ekim 2007 01:32:48
babalarius
U.Ü. üye
*
Offline Offline

Cinsiyet: Bay
Mesaj Sayısı: 87


barış için sawaşmak bekaret için sewişmeye benzer!


« Yanıtla #20 : 06 Ekim 2007 01:32:48 »

an ı yaşa felsefesinde olanlar we heran yaşanacak bi an a hasret olanlar...
Logged

hiç boşuna yalama beni
06 Kasım 2007 03:43:21
eternal
U.Ü. üye
*
Offline Offline

Mesaj Sayısı: 76



« Yanıtla #21 : 06 Kasım 2007 03:43:21 »

devamı varmı bunların tsira?
hepsini kaydettim diğerlerinide kaydedeyim istedim
Logged

Özlediğim kadar unuttuğumsun artık
02 Aralık 2007 14:37:49
tsira
Administrator
Deneyimli Üye
*****
Offline Offline

Cinsiyet: Bay
Mesaj Sayısı: 607


kadrolu öğrenci


WWW
« Yanıtla #22 : 02 Aralık 2007 14:37:49 »



Gazzeden bir fotoğraf Çocuklar doğaları gereği duygularını gizlemeyi pek başaramazlar. Sevinçleri coşkulu, öfkeleri şiddetli olabilir. Ama bu fotoğrafa bakılırsa korkuları da çok büyük oluyor. Filistinli iki çocuk, İsrail askerlerince öldürülen bir Filistinlinin cesedini görünce dehşete kapılıyor ve bu dehşeti gizlemeyi de başaramadığı işte ''o''an



9 yaşındaki ali… yüzünde acı ifadesi var...samarra'daki çatışmalarda yaralanmış. Ama o anda ona daha önce hiç tatmadığı bu fiziksel acıyı bile unutturan bir acıyı da yaşıyor aslında. Çünkü ali, babasının bu çatışmalarda öldüğünü sadece birkaç saniye önce öğrenmiş olduğu işte ''o''an





Bir çocuk neden gözyaşı döker ki?Bunun epey bir cevabı vardır....
Lakin bir çocuğun silahların gölgesindeki gözyaşına kim ne diyebilirki?Kim bilir arka kısımda çocukların gözlerinin alabildiği yerde nasıl bir vahşet vardır...Çocuk ve silah birbirine tezat olabilecek bu kavramlar artık onlar için tezatlıktan çıkmış..
İşte ''o'' an karşımıza postal ve gözyaşı çıkıyor...Hemde iç içe....




Hayata son bir bakış nasıldır?
İşte ''o'' an....Fazla ne söze ne hacet....Toprakları işgal edilmiş insanların aslında bakışları hep denli endişe yüklü....




Bilmiyorum bu fotoğraf için ne söylenebilir..Ama bildiğim tek şey var ki söylenecek çok şeyin olduğu ama bir yerde kelimeler küfre dönüşüyor....
İşte ''o''an hiç bir şeyin önemi kalmıyor....Ayakları kir pas içinde olan çocuklaramı bakmalıyız yoksa bu denli duyarsız olduğumuz için kendi ayaklarımızamı bakmalıyız....Yorum sizin....




Ucu belirgin şekilde görülen namlu ve görülen işgalci kuvvetler....Ama bunların dışında apaçık görülen hissedilen nefret ve öfke....
O yaştaki çocuğun gözlerinde nefret ve öfkenin ne işi vardır ki?
İşte ''o''an bunu sorumlusuna sormak gerekir...





Umutsuzluğun kaygının ve zoraki bir kaçışın göstergesi....
İşte ''o''an  camdan yansıyan yüzün kaygısı....




Yıkılan hangisi?
Betonlarmı yoksa umutlar mı?İşte ''o''an bunu sorgulayabiliriz...Tabii umutlarımız kaybolmadı ise...


[

İşte ''o''an ve yine adabını aşan küfürler...O küçük parmaklarla o bezi tutarken neden gözlerin bir beklentiyle uzaklara dalmıştır ki?


Bunun bir tarifi varmıdır?Hangi dil hangi alfabe bunu tanımlayabilir...
Yerde yatan bir çocuk ve başucunda tüm şerefsizliğine rağmen objektife bakmayı ihmal etmeyen bir insan harfiyatı.....
İşte ''o''an yine kelimeler küfre dönüşür....






Yakında devamı eklenecektir....


dostlukla....

« Son Düzenleme: 02 Aralık 2007 15:17:45 Gönderen: tsira » Logged

Dün gece ansızın kapı çalındı. 'Kim bu münasebetsiz acaba?' dedim kendi kendime. Gittim açtım, gelen
bendim. Evet bendim. 'Vaay' dedim, 'Arkadaş bir insan
bu kadar mı kimsesiz olur, bu kadar mı yalnız olur!?'
02 Aralık 2007 15:25:26
tsira
Administrator
Deneyimli Üye
*****
Offline Offline

Cinsiyet: Bay
Mesaj Sayısı: 607


kadrolu öğrenci


WWW
« Yanıtla #23 : 02 Aralık 2007 15:25:26 »


Fotoğrafta bir bebek ve babasını görüyoruz. Ancak bu minik ellerin sahibi hayatta kalma kararlılığını, daha hayata merhaba derken göstermiş bir bebek... Haziran ayında dünyaya geldiğinde sadece 330 gram ağırlığındaymış. Hastaneden taburcu edilmek üzere babasının kucağına verilen bu bebek yaşama azmiyle bir mucizenin simgesi oluveriyor. Babasının eline tutunduğu o anda bile yaşama kararlığını gösterdiği işte ''o'' an



Küçük bir çocuk, belli ki az önce ağlamış, çünkü gözleri, kirpikleri hala ıslak... Vücudunu saran eller sıkıntısını gidermeye çalışan birinin varlığını hissettiriyor ama gözleri hala yolunda gitmeyen birşeyler olduğunu söylüyor.İşte ''o'' an pırıl pırıl gözlerine dikkatli bakıldığında...




Kabil yakınlarındaki Birleşmiş Milletler kamplarından birinde, annesiyle birlikte sağlık kontrolünden geçmeyi bekleyen bir kız çocuğu. Nasıl Nevin Sungur onun güzelliğini farkettiyse o da objektifin kendisine yöneldiğini fark etmiş. Savaş koşullarında bir mülteci kampında zor koşullarda yaşayan bu çocuğun işte ''o''an  gözlerindeki umut kaybolmamış.




‘O’ anda gözyaşlarına hakim olamayan iki kardeş var. Gözyaşlarının nedeni ise, fotoğrafı gören herkese kendi çocukluğunu anımsatıyor… Çünkü onlar çocukluğunda herkesi biraz ürküten bir nedenden dolayı ağlıyor. İki kardeş ‘o’ anda grip aşısı oluyor. Her çocuk gibi de birazcık acıdan ama daha çok korkudan ağlıyorlar.

dostlukla...
« Son Düzenleme: 02 Aralık 2007 15:34:42 Gönderen: tsira » Logged

Dün gece ansızın kapı çalındı. 'Kim bu münasebetsiz acaba?' dedim kendi kendime. Gittim açtım, gelen
bendim. Evet bendim. 'Vaay' dedim, 'Arkadaş bir insan
bu kadar mı kimsesiz olur, bu kadar mı yalnız olur!?'
21 Mart 2008 02:59:12
papatya
U.Ü. üye
*
Offline Offline

Mesaj Sayısı: 48



« Yanıtla #24 : 21 Mart 2008 02:59:12 »

ne denilebilirki bunların karşısında  Kararsız
Logged
18 Nisan 2008 18:18:56
unforgiven_67
Administrator
U.Ü. üye
*****
Offline Offline

Cinsiyet: Bay
Mesaj Sayısı: 453



« Yanıtla #25 : 18 Nisan 2008 18:18:56 »

kendimizi mutsuz ve depresif hissettiğimiz zamanlarda bu resimlere bakmanın bize iyi geleceğini düşünüyorum
şuan elimizde her türlü imkanlarımız varken (resimlerde olan çoğu kişinin hayal bile edemediği imkanlar) hala olur olmaz şeyler yüzünden kendimizi üzüp mutsuz hissediyoruz.
resimlere bakıp halimize şükür edelim...
Logged

İstesem Bir Kadeh Rakıya Gömerdim Gözlerini
İstesem Ardıma Bakmadan Bırakıp Giderdim Seni
Ne Senden Gecebildim NeKadehlerden
Ben Seni Katıksız Sevdim Be Gülüm
Rakıya Su Kattığım Gibi Su Katmadım Sevdama
Beni Bilirsin ZalimSevdimmi Allahına Kadar Severim
Sildinmi Bir Kalemde Silerim
25 Ağustos 2008 03:07:47
tsira
Administrator
Deneyimli Üye
*****
Offline Offline

Cinsiyet: Bay
Mesaj Sayısı: 607


kadrolu öğrenci


WWW
« Yanıtla #26 : 25 Ağustos 2008 03:07:47 »

Geçen gün cdleri karıştırırken İşte ''O'' an arşivimi buldum...İlk fırsatta buraya eklerim  Göz kırpan



dostlukla...
Logged

Dün gece ansızın kapı çalındı. 'Kim bu münasebetsiz acaba?' dedim kendi kendime. Gittim açtım, gelen
bendim. Evet bendim. 'Vaay' dedim, 'Arkadaş bir insan
bu kadar mı kimsesiz olur, bu kadar mı yalnız olur!?'
Sayfa: 1 [2]   Yukarı git
  Yazdır  
 
Gitmek istediğiniz yer:  

Powered by SMF 1.1.7 | SMF © 2006, Simple Machines LLC
Bu Sitedeki Ozel Mesajlar PmSpy 1.2.0 Ile Denetlenmektedir
Joomla Bridge by JoomlaHacks.com

DESİGN By tsira
MySQL ile Güçlendirildi PHP ile Güçlendirildi XHTML 1.0 Geçerli! CSS Geçerli!
Bu Sayfa 0.688 Saniyede 24 Sorgu ile Oluşturuldu