yaşamı tersten yaşayabilseydik ilginç olurdu doğrusu..nasıl mı?

Cami'de uyaniyorsunuz. Bir tahta sandik içersinde,herkes karsinizda saf durmus, iyiliginize dua ediyor ve tüm haklar helal edilmis vaziyette.Tabuttan dogruluyorsunuz, yasli, olgun ve agirbasli olarak.Herkes etrafinizda, büyük br itibar, iltifatlar, çocuklar torunlar hepsi hazir.Arabaniza kurulup evinize gidiyorsunuz.Dogar dogmaz devlet size maas bagliyor, aylik veya üç ayda bir maasinizi aliyorsunuz. Ne güzel, hazir maas, hazir ev...
Altmisli yaslara kadar hersey garanti, huzur içinde yasiyorsunuz. Sagliginiz gittikçe düzeliyor, kaslar güçleniyor, kuvvetleniyorsunuz. Bir gün çalismak
istiyorsunuz ve ise ilk basladiginiz gün size hosgeldin hediyesi olarak bir plaket ve altin kol saati veriyor patronunuz.. ve Genel Müdürlük veya bunun gibi yüksek bir makamdan tecrübeli bir insan olarak ise basliyorsunuz. Herkes karsinizda
elpençe divan...Vücudunuzda da bazi hosa giden hareketler de basliyor. Gittikçe zayifliyor forma giriyorsunuz.
Diger hormonal aktiviteler artiyor, fevkalade.....
Aman ne güzel günler basliyor... Derken birgün patron size artik Üniversiteye gitsen daha iyi olur diyor. Bu arada Babaniz ortaya çikmis, "fazla çalistin" diyor "artik eve dön, isi birak, okumaya basla, harçiligin benden olsun..." Keyfe
bakar misiniz ? Okudugunuz dersler gittikçe kolaylasiyor. Ekmek elden,su gölden bir dönem basliyor. Partiler, Diskotekler, Kizlarin sayisi artiyor. Derken Anne ve Babaniz sizi götürüp getirmeye basliyor, araba kullanma derdi de yok artik...
Günün birinde sizi okuldan da aliyorlar, "evde otur, keyfine bak, oyuncaklarinla oyna" diyorlar...Mamaniz agziniza veriliyor, zaman zaman altinizi bile
temizliyorlar, hatta bu durum aliskanlik yaratiyor ve hiç tuvalet kullanmamaya
basliyorsunuz. Derken Anneniz bir gün size süt verme kararini aliyor ve baska bir keyifli dönem basliyor.
Mama artik her yerde, her an ve en taze seklinde hazir. Bir gün karanlik ilik ve sicak bir ortama giriyorsunuz. Beslenmek için agzinizi açmaya dahi gerek yok, bir kordondan besleniyor, sicacik, yumusacik, gürültü ve patirtisiz bir ortamda
yasiyorsunuz. Kuculuyor, kuculuyor, ufacik bir hücre halini
aliyorsunuz.Ve günün birinde hayatiniz bitiyor....

Kaynak: CAN YÜCEL

bi kere de böyle yaşama şansım olsaydı keşke

evet yaşam aynı yaşam..ama baksana anlatıldığı gibi yaşayabilcek olsan hiçbir zorluk yok.herşey hazır,elinin altında..

ya dediğine katılıyorum..bişiler için uğraşmadıkça,bi amacın olmadıkça,çaba sarfetmedikçe tadı olmaz zaten.ama zaten bi yaşamı böyle geçiriyoruz..bi kere de tersten yaşam hakkım olmasını isterdim yine de

 

güzel hikaye imis bdefnem eline saglık devamını bekleriz ilginç hikayeleri

ne kadar acı da olsa yaşamamaktansa yaşamış olup acı çekmeyi tercih ederim..