Bundan yüzyillar önce deniz asiri, çok güzel bir ülke varmis.
Tabii her masalda oldugu gibi bu masalda da o ülkenin bir krali ve
tabii ki, bir de prensesi varmis. Prenses dünyalar güzeli bir kizmis.
Kral ona bakilmasini yasaklamis, her gün dolasmak için saray muhafizlari
ile sarayin disina çikacagi ilan edildiginde halk egilir ve gözlerini kapatir,
ya da evlerine kaçisirmis. Onu görmenin bedeli ölümle cezalanmakmis.

Günlerden bir gün yine prenses dolasmak için çiktiginda; fakir bir köylü
delikanli herseyi göze alarak basini kaldirmis ve prensesle göz göze
gelmisler... O an fakir delikanli prensese inanilmaz bir askla tutulmus.
Prensesin derin bakislarinin da bos olmadigini düsünmüs ve günlerce
uyuyamamis. Fakir delikanli ölümü bile göze almak pahasina, prensesi
bir kere daha görmek için ugrasmis durmus. Bu arada güzel prenses de
ona tutulmus, onun zarar görmemesi için günlerce kendini saraya kapatmis.
Sonunda dayanamayan fakir delikanli her seyi göze alarak gizlice sarayin
bahçe duvarina tirmanmis ve prenses ile bir kere daha göz göze gelmisler.
Fakir delikanli hemen duvardan atlamis ve prensesle konusacagi anda
saray muhafizlarina yakalanmis. Kralin karsisina çikarilan delikanli ölümle
cezalandirilacagini bildiginden krala prensese duydugu askini anlatmis.

Kral ölüm emrini verecegi anda prensesin yalvarislarina
dayanamayarak delikanliya baska bir ceza vermeyi kabullenmis.

Hemen bir gemi hazirlattiran kral, gidilebilecek en uzaktaki adaya bir fener
yaptirmis ve fakir delikanliyi da o adada yalniz yasamaya mahkum etmis...

Aradan bir kaç ay geçmesine ragmen prensesi unutamayan delikanli
prensese olan askini kagitlara dökmüs ve martilara anlatmaya baslamis...
Artik bütün martilar fakir delikanlinin prensese olan askini inanmislar
ve yazdigi mektuplari prensese götürmeye baslamislar... Zamanla
prensesin de yazmis oldugu mektuplari fakir delikanliya götüren martilarin
araciligi ile iki gencin arasindaki ask iyice büyümüs. Ta ki, bir sabah
sarayin bahçesinde kahvalti yaparken prensesin odasinin penceresine
agzinda bir mektupla konan martiyi kralin görmesine dek. Tabii
korkuldugu gibi olmamis... Martilarin bile araci oldugu iki gencin
arasindaki büyük aski anlayamadigi için kendisinden utanmis ve
aglayarak kizina sarilan kral, hemen bir gemi göndertip fakir
delikanliyi getirtip kendisi ile evlendirecegini söylemis.

Buna duyunca çok mutlu olan prenses hemen delikanliya bir mektup
yazmis ve olanlari anlatmis. Bu arada mektubu götürmek için bekleyen
martiya da tüm martilarin dügünlerine davetli oldugunu söylemis.
Buna çok sevinen marti mektubu bir an önce issiz adaya götürmek için
yola çikmis. Tam yolu yarilamisken yanindan geçen bir kaç marti
arkadasina haber verip hepsinin dügüne davetli oldugunu söylemek
için gagasini açtiginda mektubu düsürmüs. Tüm martilar hep birlikte
mektubu aramaya baslamislar. Fakat bir türlü bulamamislar...

Bu arada prensesten mektup alamayan asik delikanli, yazmis oldugu
mektuplari göndermek için bir tek marti bile bulamamis... Biraz
ilerisinde uçuyorlar fakat yanina gitmiyorlar ve mektubu ariyorlarmis...

Prensesin kendisini artik unuttugunu, istemedigini, martilarin da onun için
yanina gelmedigini sanan delikanli üzüntüsünden sonunda kendini
fenerden kayalarin üzerine atarak intihar etmis. Olanlardan habersiz kralin
gemisi adaya vardiginda fakir delikanlinin soguk bedeni ile karsilasmislar...

Iste o gün bugündür, martilar o mektubu ararlar. Mektubu bulup,
o inanilmaz sevgiyi geri getirebileceklerine, her seyi
düzelteceklerine inanarak hep denizler üzerinde uçusup dururlar.